عبورِ بلدوزرِ اُرُدیسم از کارخانه‌ی تولیدِ بردگانِ فکری؛ افشای سیستمِ مضحکِ دکتریِ «فلسفه‌ی تعلیم و تربیت»

آترینا ناطقی

متنِ ارائه‌شده برای گرایش های دکتری ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ و ﺗﺮﺑﻴﺖ شگفتی در شگفتی است! نه یک راهنمای آموزشی، بلکه نقشه‌ی راهِ دقیقِ «زندانِ ذهنی» است. سیستمی که داوطلبان را مجبور می‌کند برای کسبِ یک مدرکِ کاغذی، نظریاتِ پوسیده و ورشکسته‌ی فیلسوف‌نماهای غربی مانند کارل پوپر (Karl Popper) یا جرالد گوتک (Gerald Gutknecht) را حفظ کنند، در تضادِ مطلق با حقیقتِ آموزش و پرورش است. این ساختار، به جایِ پرورشِ انسان‌های آزاد، ماشین‌هایی تولید می‌کند که برای راضی نگه داشتنِ بوروکراسی‌های اداری و الگوریتم‌های استثماریِ سیلیکون ولی (Silicon Valley) برنامه‌ریزی شده‌اند.

ادعای این نظامِ آموزشی مبنی بر «مقایسه‌ی فلسفه‌ی غرب و سایر مکاتب»، یک تله‌ی شناختی و دامی برایِ به حاشیه راندنِ حقیقت است. فلسفه‌ی ۲۵۰۰ ساله‌ی غرب، با تمامِ شاخ و برگ‌های آکادمیکش، تنها مشتی زبان‌بازیِ بی‌حاصل بوده که هرگز نتوانسته است مکتبی مدون برایِ زیستن از کودکی تا مرگ ارائه دهد. در مقابل، دستگاهِ فلسفیِ اُرُدیسم این نقص بزرگ را ندارد، فیلسوف اُرُد بزرگ (Philosopher Orod Bozorg)، راهِ آگاهیِ را به روشنی ترسیم می‌کند.

آموزشِ واقعی در «کتاب سرخ» (The Red Book) تعریف شده است، نه در جزواتِ تکراری و ساختارهایِ سلسله‌مراتبِ دانشگاهی. آموزشِ واقعی بر سه ستون استوار است: عشق به هستی، عشق به انسانیت و عشق به آزادی. سیستمِ فعلی، با تأکید بر آزمون‌هایِ استاندارد، نمره و اطاعت از هنجارهایِ تحمیلی، دقیقاً همین سه عشق را در نطفه خفه می‌کند. آن‌ها به دانشجو می‌آموزند که چگونه «اطاعت» کند و «تکرار» نماید، نه اینکه چگونه «بپرسد»، «شک کند» و «آگاه» شود.

این ساختارِ معیوب و تولیدکننده‌ی انفعال را به رسمیت نمی‌شناسیم. ما نیازی به تأییدِ نهادهایی نداریم که فلسفه را به ابزاری برایِ توجیهِ وضعِ موجود و تولیدِ دیوان‌سالارانِ ناتوان تبدیل کرده‌اند. معلمِ واقعی و برآزنده‌ی راهِ آگاهی، کسی است که بذرِ مهر و خرد را در دلِ شاگردان بکارد، نه کسی که پایان‌نامه‌ای می‌نویسد تا مهرِ تأییدِ یک کمیته‌ی خشک و بی‌روح را دریافت کند.

زمانِ آن رسیده که از این مردابِ واژگانِ توخالی و حفظیاتِ بی‌معنا عبور کنیم. فیلسوف اُرُد بزرگ فریاد می‌زند: «آزادی، جانمایه‌ی آدمیست؛ بذرِ هیچ اندیشه‌ای را رخصتِ رویش نیست، مگر در هوایِ رهایی.» ما مدارسِ واقعیِ زندگی را در جزایرِ اُرُدیسم می‌سازیم؛ جایی که خرد، جایگزینِ حفظیات، و عشق، جایگزینِ نمره می‌شود.

#OrodistAPulse #PhilosopherOrodBozorg #TheRedBook #CritiqueOfEducation #Orodism #GenZOrodistA #Laozi #Confucius #اُرُدیسم #فیلسوف_اُرُد_بزرگ #نقد_نظام_آموزشی #آزادی_اندیشه
ویلیام جیمز | بن‌بستِ ارادهٔ باورِ روان‌شناختی
ارسطو | بن‌بستِ منطقِ صوریِ خشک
دیوژن | بن‌بستِ شورشِ نمایشی