هیوم علیت را به «عادتِ روانی» تقلیل داد و پایه‌هایِ یقینِ علمی و اخلاقی را سست کرد. او با این شک‌گراییِ رادیکال، نه تنها دانش را از پایه‌هایِ محکمِ خود جدا کرد، بلکه راه را برایِ نسبی‌گراییِ مدرن و پوچیِ معاصر هموار ساخت. در دنیایِ هیوم، هیچ حقیقتِ پایداری وجود ندارد و همه‌چیز در مه‌آلودگیِ تردید غرق شده است.

اما اُرُدیسم، جهان را دارای نظمِ عقلانیِ عاشقانه می‌داند. فیلسوف اُرُد بزرگ می‌فرماید: «سامانهٔ گیتی، با آنکه یکنواخت پنداشته می‌شود، ولی رو به پویش و پیشرفت است.» شکِ ویرانگر بن‌بست است، اما یقینِ عاشقانه، دریچه‌ای به سوی گشایش و حقیقت است.

حکم: شکِ ویرانگر، بن‌بست است؛ یقینِ عاشقانه، گشایش.

#اُرُدیسم #دیوید_هیوم #یقین_عاشقانه #نظم_گیتی #کتاب_سرخ